Ik denk de laatste tijd teveel.. OK, dat klinkt wat te simpel. Maar ergens ben ik denken weer ‘boven’ voelen gaan plaatsen, onbewust.
Het gebeurt me vaker wanneer ik in spannende tijden zit, zoals nu. En ergens probeer ik dan controle te krijgen over alles wat spannend is. Voor een beetje meer veiligheid.
En denken is dat mijn ‘favoriete’ go-to strategie. Lekker in mijn koppetje. Want als ik alles maar begrijp, dan kom ik een heel eind (denk ik dan).
Tot dat zich op een gegeven moment tegen me (of dat wat goed voor me is) keert. Want mijn hoofd draait overren en draait zich helemaal vast. En ik drijf steeds verder van m’n gevoel vandaan.
Alsof ik keihard aan het peddelen ben in een bootje, omdat ik me niet durf te laten meedrijfen (want: spannend!). Ik word moeier en moeier, en het drijven wordt dan nog spannender, op de een of andere manier. Ik voel dan helemaal de rust van het water niet meer, en ik word bang. (Hoewel ik de rust van het water in dit beeld ook goed kan voelen).
M’n favoriete piekeronderwerp is mijn lijf op dit moment. Want dat gaat om aandacht vragen in alle moeiheid. En van elk signaaltje dat mijn lijf geeft, zit m’n hoofd meteen weer op een angst-paadje. En dan ben ik ook nog de angst aan het ‘managen’ (jee, nog iets om controle over te houden, denkt mijn hoofd).
Kortom, ik zit in een loopje. Poging 236 om me mee te laten drijven met de stroom en m’n hoofd een ander taakje te geven (navigatie ofzo)..